+

Halos isang taon na tayong magkakilala. Noon ang tanging alam ko lang ay malalim ka mag-isip at may kakaiba sa’yo. Ngunit ngayong mas nakikilala kita, araw-araw mo akong ginugulat sa mga rebelasyong ibinubunyag mo sa akin. Iba ang pagbabaluktot ng utak mo.

Ikaw yung kapatid na lalaking kahit kailanma’y di ako nagkaroon (o naramdaman man lang na nagkaroon). Tahimik ka lang sa isang tabi habang pinagmamasdang umikot ang iba’t ibang mundo ng mga tao sa paligid mo. Sa pagmatiyag mong iyan mo natutunan ang mga kilos at isip ng bawat isa. Hindi ako nagkamaling suportahan ka. Tahimik ka ring naga-alaga sa iba pa nating mga “kapatid”. Halos kabisado mo ang mga sira at kabaliwan namin.

Nagpapasalamat ako na nandiyan ka — mula noon pa. Ngayon, hayaan mo akong manatili palagi sa tabi mo. At kagaya nga ng sinabi ko sa’yo, isa ka sa mga bagay na ipinagpasalamat ko sa kanya.

3:40AM
23 June 2014
STR

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s