Færan

Natatakot ako na baka pag gising ko, wala na. Patay na ang lahat. Na baka sa pagmulat ng mata ko, wala na akong maramdaman. Natatakot ako na hindi lang sa pagpikit ko mawawala ang mundo. Baka isang araw bigla nalang akong mamanhid sa mga dapat at hindi dapat ikamanhid. Baka dumating yung panahong magkibit-balikat nalang ako sa lahat. Baka sa pagtulog ko, hindi na ako managinip. Natatakot ako na baka matulala nalang ako sa mga bagay-bagay at mawalan ng pakialam. Na baka dumating yung pagkakataong sawang-sawa na ako, pagod at ubos.

 

Paano kung kahapon yung pagpikit na yun.

Paano kung kagabi yung pagtulog na yun.

Paano kung kanina ako nagising ng ganun.

Paano kung kanina ako natutulala.

Paano kung kanina yung pagkakataong “yon”.

Paano kung ito, ngayong araw na to ang lahat ng iyon.

Paano kung ngayon na yung tinutukoy na panahong iyon.

Nakakatakot.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s